Topór z poroża

Topór odkryto w okolicy Opatowa w trakcie amatorskich prac prowadzonych w latach 1913–1915 przez Józefa Milicera. Forma ta, obecnie przechowywana w zbiorach Muzeum, posiada długą historię użytkowania. Pierwotnie topór miał długość dwukrotnie większą. Niestety, jeszcze w okresie pradziejów uległ przełamaniu. Uszkodzenie to nastąpiło w miejscu wykonania otworu służącego do mocowania trzonka. Jego użytkownicy w celu ratowania cennego narzędzia wykonali prace naprawcze polegające na wywierceniu kolejnego otworu w środkowej partii fragmentu z zachowanym ostrzem. Opisany zabytek można zaliczyć do toporów t-kształtnych. Formy te były szeroko rozpowszechnione w późnym mezolicie i neolicie w Europie Północnej i Środkowej.