Sygnatura: niebieska pieczątka - pod koroną tarcza herbowa z napisami po obu stronach F.Sussman/Gorodnica.
Wytwórnia w Horodnicy powstała w niewielkiej odległości od Korca, kiedy manufaktura korecka przeszła na wyłączną produkcję porcelany. Fajansarnia rozpoczęła działalność w 1807 roku, a jej kadrę stanowili pracownicy uprzenio zatrudnieni w Korcu. Dane na temat porcelany z tej wytwórni są bardzo skromne. Wydaje się, że produkcję na większą skalę rozwinięto tu dopiero w czasach Wacława Rulikowskiego, ziemianina, któremu syn Henryka Lubomirskiego, Jerzy, sprzedał w 1856 roku majątek horodnicki wraz z manufakturą. Nowy właściciel postanowił zmodernizować zakład, którego dyrektorem technicznym został przybyły z Baranówki Jan Grabowski. Okres ten uważany jest za najlepszy w dziejach Horodnicy. Manufaktura była własnością Rulikowskiego przez ponad 20 lat. Pod koniec 1877 (albo na początku 1878) roku wybuchł pożar, który zupełnie zniszczył fabrykę; Rulikowski nie mając środków na odbudowę zmuszony był ją sprzedać. Po kilkakrotnych zmianach właścicieli i dzierżawców, pod koniec 1882 roku Horodnica została wydzierżawiona przez Fiszela Zussmana (Sussmanna), który wzniósł na terenie miasta drugą fabrykę porcelany, a następnie połączył obie wytwórnie. W 1917 roku fabryka została upaństwowiona.
Począwszy od lat 30. XIX wieku aż do początków XX stulecia, w Horodnicy, podobnie jak w wielu fabrykach Imperium Rosyjskiego, produkowano (początkowo fajansowe, a następnie porcelanowe) plastycznie formowane naczynia-puszki w kształcie kaczek, przepiórek, kur czy łabędzi, a także winnego grona z dość schematycznie zaznaczonymi owocami i uchwytem w kształcie gałązki.