Stanisław Hassewicz (1842-1912) był lekarzem i działaczem społecznym, zajmującym się m.in. działalnością oświatową w Poznańskiem i na Śląsku Cieszyńskim. Łożył duże sumy na Polską Macierz Szkolną. Z Sienkiewiczem, co wynika z listów, spotykał się niejednokrotnie, w Krakowie, ale także w Karlsbadzie, gdzie był lekarzem, a od 1897 roku wiceprezesem Karlsbadzkiego Towarzystwa Lekarskiego.

13 listopada 1906 roku Sienkiewicz informował Hassewicza o zakończeniu pracy nad Listem otwartym do cesarza Wilhelma II napisanym w związku z propozycją dziennika „Echo de Paris” zabrania głosu przez pisarza w sprawie stosunków polsko-pruskich. Sienkiewicz skorzystał wówczas z pomocy Kazimierza Morawskiego – wybitnego znawcy stosunków poznańskich i Stanisława Tarnowskiego. Cenne były dla niego również uwagi Hassewicza. List odbił się szerokim echem w Europie, wydrukowany 24 listopada w krakowskim „Czasie”, ukazał się następnie w dziennikach angielskich, francuskich i włoskich.