Tarcza mosiężna ze srebrzonymi, nakładanym pierścieniami wskazań sekund, minut i godzin, pierścieniem wyłącznika bicia z napisem „Strike/Non Strike“ i wyłącznika kuranta „Chime/Not Chime“ w podłuczu. Napisy grawerowane, czernione. Na łuku tarczy i w narożnikach dekoracyjne ażury. Powyżej osi wskazań sekundnik, poniżej okienko kalendarza. Nad pierścieniem, w podłuczu plakieta z sygnaturą zegarmistrza. Dwa otwory naciągu obciążników. Wskazówki stalowe, ażurowe.

Zegar z pracowni królewskiego zegarmistrza Johna Ellicotta, otrzymał fornirowaną orzechem szafę, o klasycznym podziale, z kapturem zwieńczonym pagodowym daszkiem charakterystycznym dla angielskich opraw z lat 1770-1810. W półkolistym zwieńczeniu tarczy, na srebrzonej plakiecie wygrawerowano sygnaturę Ellicott London. Odnosi się ona do Johna Ellicotta (1706-1772), jednego z londyńskich twórców zegarów, który realizował zlecenia od króla Jerzego III. Jak podają źródła, w 1760 roku do pracowni Ellicotta na Swithin’s Alley w Londynie dołączył syn Edward, od tego momentu aż do śmierci ojca, zegary wykonane w pracowni otrzymywały sygnaturę Ellicott London.

Ekspozycja stała, Pałac Biskupów Krakowskich.