Przekazywanie zabytków archeologicznych

Regulamin przekazywania zabytków archeologicznych

§1

Zasady ogólne
1. Muzeum Narodowe w Kielcach, zwane dalej Muzeum, przyjmuje zabytki archeologiczne pochodzące z obszaru woj. świętokrzyskiego, które wchodzą w plan rozwoju kolekcji, a Muzeum jest w stanie zapewnić im trwałe przechowanie oraz przeprowadzenie inwentaryzacji i opracowania w terminie regulowanym przez ustawy.
2. Zabytki archeologiczne pochodzące spoza w/w obszaru mogą być przyjmowane w wyjątkowych sytuacjach w drodze indywidualnych decyzji.
3. W przypadku przejęcia zabytków archeologicznych od osób pragnących zachować anonimowość Muzeum sporządzi notkę o przedmiocie i okolicznościach przejęcia zabytku oraz przejmie obowiązek powiadomienia oraz formalnego uzyskania zgody przejęcia w depozyt od właściwego Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków (WUOZ).
4. Muzeum przyjmuje do zbiorów próbki botaniczne tylko w wyjątkowych sytuacjach, w drodze indywidualnych decyzji. 
5. Decyzję w sprawie wydania oświadczenia o gotowości przyjęcia zabytków w depozyt wydaje Dyrektor Muzeum.
6. Wniosek o wydanie pisemnego oświadczenia o gotowości przyjęcia w depozyt zabytków archeologicznego można złożyć osobiście w siedzibie Muzeum, przesłać pocztą na adres: pl. Zamkowy 1, 25–010 Kielce lub w formie podpisanego skanu na adres e-mail: poczta@mnki.pl. Wzór wniosku, o którym mowa można pobrać na stronie internetowej Muzeum. 
7. Wydanie oświadczenia na piśmie lub decyzji odmownej nastąpi najpóźniej w ciągu 2 tygodni od daty wpłynięcia wniosku. 
8. W przypadku nie pozyskania zabytków archeologicznych w trakcie badań inwestor lub archeolog zobowiązany jest w terminie do 4 tygodni od zakończenia prac przekazać Muzeum pisemne oświadczenie oraz w stosownym czasie dostarczyć kopię sprawozdania z przeprowadzonych badań.
9. Najpóźniej w terminie 3 lat od dnia zakończenia badań archeolog lub inwestor, który otrzymał od Muzeum oświadczenie o gotowości przyjęcia w depozyt zabytków archeologicznych powinien zwrócić się do właściwego Wojewódzkie-go Konserwatora Zabytków z wnioskiem o wydanie decyzji o miejscu przechowywania pozyskanego  w trakcie badań materiału.
10. Zabytki mogą zostać przyjęte w depozyt do Muzeum dopiero po wydaniu decyzji przez właściwego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.
11. Zabytki wraz z pełną dokumentacją oraz wykazem przekazywanych materiałów należy dostarczyć w ustalonym terminie zgodnie ze wskazaniem właściwego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. 
12. Materiał archeologiczny przekazywany jest protokolarnie na podstawie decyzji właściwego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków po stwierdzeniu zgodności przekazanych inwentarzy z faktycznym zasobem przyjmowanych w depozyt obiektów. 
13. Komisyjne sprawdzanie zgodności odbywa się na terenie Muzeum i wykonywane jest w obecności przedstawiciela strony wnioskującej o przekazanie, upoważnionych pracowników Muzeum oraz przedstawiciela właściwego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Okres przeznaczony na weryfikację materiału archeologicznego wynosi do 4 tygodni. W wyjątkowych wypadkach, po wcześniejszym uzgodnieniu może zostać on wydłużony. 
14. W przypadku niezgodności między dostarczonym przez archeologa lub inwestora wykazem, a faktycznym stanem przekazywanych przez niego materiałów strona przekazująca zobowiązana jest do złożenia pisemnych wyjaśnień i uzupełnienia ewentualnych braków.
15. Za terminowe dostarczenie opracowanych i przygotowanych materiałów od-powiada kierownik badań archeologicznych lub inwestor, który otrzymał od Muzeum oświadczenie o gotowości przyjęcia zabytków archeologicznych. 
16. Koszty związane z przygotowaniem zabytków i dokumentacji przekazywanej w depozyt Muzeum spoczywają na kierowniku badań archeologicznych lub inwestorze.

§2 

Przygotowanie materiału archeologicznego i dokumentacji
1. Cały materiał archeologiczny przed przekazaniem w depozyt Muzeum musi być umyty lub starannie oczyszczony oraz zabezpieczony przed destrukcją w trakcie późniejszego magazynowania:
a) materiał ceramiczny musi być umyty i w miarę możliwości wyklejony; 
b) zabytki metalowe muszą być wyczyszczone i poddane konserwacji;
c) materiał zabytkowy wykonany z surowców organicznych (np. skóra, drewno, tkanina) musi być wyczyszczony lub umyty i bezwzględnie poddany zabiegom konserwatorskim, które zabezpieczają je przed destrukcją w trakcie późniejszego magazynowania; 
d) materiał kostny musi być wyczyszczony i poddany specjalistycznym analizom (np. kości ludzkie – analiza antropologiczna; kości zwierzęce – analiza archeozoologiczna).
2. W przypadku materiału archeologicznego poddanego zabiegom konserwatorskim konieczne jest dostarczenie kompletnej dokumentacji z dokładnym podaniem stosowanych technik konserwatorskich, odczynników i preparatów oraz 10-letnią gwarancją na wykonane prace.
3. Materiał masowy i zabytki wydzielone muszą być pakowane oddzielnie (różne kategorie zabytków – kości, polepa, fragmenty naczyń – powinny znajdować się w osobnych workach). 
4. Zabytki o różnych numerach inwentarzowych pochodzących z tego samego stanowiska oraz roku badań mogą być umieszczone w jednym pudełku, jednakże muszą być osobno zapakowane (np. w mniejsze pudełka, woreczki polietylenowe strunowe).
5. Materiał wydzielony oraz masowy wymaga trwałego i prawidłowego oznakowania poprzez zaopatrzenie ich w czytelną metrykę wydrukowaną na białym papierze o grubości minimalnej 80 g/m². Metryczka musi być zabezpieczona woreczkiem polietylenowym strunowym i w miarę możliwości nie złożona na pół. Przykładowy wzór metryczki można pobrać na stronie internetowej Muzeum.
6. Przekazywane w depozyt zabytki archeologiczne muszą być zapakowane w stabilne pudełka wykonane z tektury litej lub, co najmniej 3-warstwowej falistej, ze zdejmowanymi pokrywami i jednolitym dnem. Kartony powinny być nowe, a ich stabilność musi umożliwić ich stawianie jeden na drugim oraz przenoszenie, wytrzymując maksymalne obciążenie 20 kg. Pudełka mogą mieć następujące wymiary:
a) 22 cm (szer.) x 28 cm (dług.) x 12 cm (wys.);
b) 22 cm x 28 cm x 6 cm;
c) 22 cm x 56 cm x 24 cm;
d) 22 cm x 11 cm x 12 cm;
e) użycie pudełek o innych wymiarach jest możliwe po wcześniejszym uzgodnieniu tego faktu z odpowiednim pracownikiem Muzeum;
f) formy wyklejone i zrekonstruowane powinny być opakowane zgodnie z indywidualnymi potrzebami.
7. Dłuższy i krótszy bok pudełka musi być oznakowany czytelnie wypełnionymi metrykami dopasowanymi do wielkości kartonu. Na metryczce w miarę możliwości powinny znajdować się wszystkie dane (rodzaj materiału archeologicznego; miejscowość; gmina; województwo; wykop/ar; warstwa/obiekt; rok badań; chronologia) oraz numery inwentarzowe zabytków umieszczonych w jednym pudełku. W przypadku, kiedy pojemnik zawiera zabytki wydzielone prosimy o umieszczenie na pojemniku zdjęcia zabytków. Metryczka powinna zostać wydrukowana na białym papierze o grubości min. 80 g/m².
8. Do materiału zabytkowego musi być dostarczona pełna dokumentacja, która powinna zawierać: 
a) sprawozdanie z badań wraz z dokumentacją opisową, rysunkową i fotograficzną;
b) egzemplarz inwentarza zabytków masowych i wydzielonych; 
c) karty ewidencji dla zabytków wydzielonych wypełnione zgodnie ze standardami i wytycznymi Muzeum. Karty ewidencyjne należy przekazać w formie drukowanej    i elektronicznej (w formacie doc). Wzór karty można po-brać na stronie internetowej Muzeum;
d) karty zabiegów konserwatorskich wraz z 10-letnią gwarancją na wykonane prace; 
e) wyniki przeprowadzonych analiz (np. w przypadku materiałów funeralnych – analiz antropologicznych; w przypadku próbek – badań specjalistycznych).
9. Należy sporządzić oddzielny inwentarz dla zabytków masowych i wydzielonych. Powinien on zawierać następujące informacje: nr inwentarzowy, datę inwentaryzacji, numer jednostki stratygraficznej i jej lokalizację w systemie podziału przestrzeni badawczej (ar, wykop, działka, obiekt/grób, warstwa), opis/rodzaj, surowiec, ilość zabytków, chronologię, kulturę. W przypadku braku danych należy w pole wpisać „b.d”. Zestawienia liczbowe powinny być podsumowane.
10. Dokumentację papierową należy umieścić w podpisanych teczkach wykonanych ze stabilnej tektury, a elektroniczną wersję należy dostarczyć na płycie CD/DVD w plastikowym etui.
11. W przypadku, gdy wyżej wymienione zasady przygotowania materiału archeologicznego wraz z kompletną dokumentacją badań nie zostaną spełnione, Muzeum zastrzega sobie prawo do sformułowania zaleceń uzupełnienia niezgodności, a w przypadku ich nie zrealizowania – odmowy przyjęcia zabytków i poinformowania o tym fakcie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

Załączniki:
1.    Przykładowe metryczki na pojemniki zawierające materiał archeologiczny.
2.    Wzór karty ewidencyjnej Muzeum Narodowego w Kielcach.
3.    Klauzura informacyjna dotycząca przetwarzania danych osobowych.
4.    Wzór wniosku o wydanie pisemnego oświadczenia o gotowości przyjęcia przez w depozyt Muzeum ruchomych zabytków archeologicznych.