Muzeum Archeologiczne w Wiślicy
Mieści się w jednej z nielicznych miejscowości w Polsce objętych całkowitą ochroną konserwatorską. Wiślica jest miejscem wyjątkowo atrakcyjnym turystycznie, wyróżnionym prestiżowym tytułem Pomnika Historii, gdzie bogactwo dziedzictwa kultury harmonijnie łączy się z walorami przyrody. Muzeum powstało 20 maja 1966 roku z inicjatywy Zespołu Badań nad Polskim Średniowieczem. Głównym celem przy zakładaniu placówki było gromadzenie, udostępnienie i popularyzacja zabytków ruchomych pozyskanych w trakcie badań archeologicznych prowadzonych w latach 1949–1964. Istotnym elementem było zabezpieczenie i udostępnienie reliktów architektonicznych – kościoła św. Mikołaja wraz z misą chrzcielną (badania archeologiczne z 2021 roku odrzuciły koncepcję baptysteryjnej funkcji „misy”) oraz materii zabytkowej odkrytej w podziemiach kolegiaty. Po latach reorganizacji w 2017 roku placówka została włączona w struktury Muzeum Narodowego w Kielcach. W latach 2018–2022, dzięki środkom pozyskanym z Funduszy Europejskich, przeprowadzono jej modernizację, tworząc

Podziemną trasę wokół bazyliki łączącą relikty średniowiecznej Wiślicy
Jedna ścieżka turystyczna objęła dotychczas odrębne elementy ekspozycji muzealnej – pawilon archeologiczny oraz rezerwat archeologiczny w podziemiach bazyliki mniejszej. Prace konserwatorskie i budowlane przeprowadzone w ramach modernizacji pozwoliły skutecznie zabezpieczyć skarby Wiślicy. W muzeum wyodrębniono miejsce dla zabytków specjalnie sprowadzonych do Wiślicy oraz dla eksponatów odkrytych podczas prac archeologicznych prowadzonych w trakcie modernizacji obiektu. Dzięki temu możliwe stało się zaprezentowanie historycznych poziomów budowlanych, wątków kamiennych i reliktów odsłoniętych obiektów, a także drobnych artefaktów archeologicznych, takich jak ceramika, sprzęty i narzędzia metalowe czy numizmatyka, pochodzące z badań wokół kolegiaty. Ekspozycja wykorzystuje najnowsze techniki wizualizacji obiektów, dzięki czemu zwiedzający mogą zobaczyć m.in. animację budowy bazyliki romańskiej i jej transformację w kolegiatę, a także trójwymiarowe modele budowli i przedmiotów używanych przez mieszkańców Wiślicy od IX do XVI wieku. Trasę zaplanowano w taki sposób, aby jednocześnie chronić zabytki i zwiększyć komfort zwiedzania.