Portret kanclerza wielkiego koronnego Jana Wielopolskiego en pied namalowany przez nieznanego artystę w XVIII w. Portret powstał już po śmierci modela, nawiązuje do francuskich wizerunków dworskich oraz do oficjalnych portretów epoki saskiej, spopularyzowanych w Europie we wzorach graficznych. Jan Wielopolski (1630-1688) herbu Starykoń ukazany został w sile wieku, zwrócony ¾ w lewo, korpus w paradnej, materacowanej zbroi kirasjerskiej, purpurowym płaszczu na ramionach i ciemnej peruce a la lion na głowie. Twarz modela wyrazista, oczy zwrócone na widza, prawa ręka wskazuje na leżący na stoliku szyszak z czerwonym pióropuszem, dokumenty i pieczęć kanclerska, lewa ugięta w łokciu, wsparta jest na biodrze z przytroczoną szablą. U stóp Wielopolskiego widać ukazaną w perspektywie czarno-białą marmurową posadzkę, przy prawej krawędzi płótna fotel oraz rokokowy kartusz zwieńczony pięciopałkową koroną z napisem określającym modela: „Joannes/ Wielopolski/ Supremus/ Regni/ Cancellarius”. Kolorystyka portretu nasycona, jasne refleksy światła skupione na twarzy kanclerza, dłoniach, elementach zbroi oraz jego lewym ramieniu, okrytym purpurowym płaszczem. Tło jednorodne, ciemne.