Jest to pierwsza rzeźba Piłata z bogatej serii tego tematu. Impulsem do jej powstania była treść kolorowego oleodruku, którego centralną scenę przetransponował swobodnie zachowując jedynie ogólny jej układ. Rzeźba przedstawia Matkę Boską Bolesną pod krzyżem, z martwym ciałem Chrystusa na kolanach. Cała uwaga rzeźbiarza skupiona jest na postaci Matki, przedstawionej w monumentalnej pozie, z kamienną i pełną bólu twarzą. Ciało Chrystusa, bezwładne i pomniejszone w proporcjach, jest w tej kompozycji drugorzędne. Nad głową Matki Boskiej wyrzeźbił artysta ciężki krzyż z uskrzydlonymi główkami aniołów. Rzeźbę umieścił Piłat w kapliczce zawieszonej na brzozie, przy drodze wiodącej do dworu. Gdy drzewo ścięto trafiła do miejscowego nauczyciela, który przekazał ją Piotrowi Ganowi, ten zaś ofiarował ją do zbiorów muzealnych.