Tkanina jest jedną z licznie powstających serii przedstawiających historię Scypiona Afrykańskiego, zapoczątkowanych tzw. Wielkim Scypionem w pierwszej połowie XVI w. wykonanym według zachowanych w Luwrze rysunków Giulia Romano i jego uczniów. Cykl rysunków Romano w kolejnych latach przerysowywano w manufakturach tkackich na kartony, korygując w zależności od indywidualnych zamówień, dodając lub odejmując szczegóły.

Najbliższą analogią dla tkaniny kieleckiej jest tapiseria z tzw. „serii z Genui” należąca do cyklu ilustrującego historię Scypiona Afrykańskiego, funkcjonująca w literaturze jako Poddanie miasta Kartaginy w 202 r. p.n.e. Podobieństwo tkaniny kieleckiej z tapiserią z serii z Genui, pozwoliło przypisać jej autorstwo jednej z najbardziej znanych brukselskich manufaktur tkackich pierwszej ćwierci XVII w., należącej do Jakuba Geubelsa Młodszego. O tym, że jest to dzieło znakomitego warsztatu świadczą także walory artystyczne i techniczne tapiserii, tkanej równo i gęsto wysokogatunkową wełną i jedwabiem. Zagadką do dziś nierozwiązaną jest nazwisko autora kartonów, dla którego inspiracją były rysunki Romano. Cechy stylistyczne kieleckiej tapiserii podpowiadają, że należałoby szukać go w kręgu uczniów Petera Paula Rubensa lub Jacoba Jordaensa.

Ekspozycja stała, Dawny Pałac Biskupów Krakowskich