„Rocznik Muzeum Narodowego w Kielcach”
To cykliczne wydawnictwo naukowe ukazujące się od 1963 roku, prezentujące najnowsze wyniki badań oraz projektów realizowanych przez pracowników Muzeum Narodowego w Kielcach, a także badaczy współpracujących z instytucją. Publikacja stanowi ważne forum wymiany myśli i doświadczeń naukowych, dokumentując dorobek badawczy muzeum oraz jego rolę w gromadzeniu, ochronie i udostępnianiu dziedzictwa kulturowego.
Każdy tom „Rocznika” konstruowany jest wokół wyodrębnionych bloków tematycznych, w których autorzy omawiają różnorodne zagadnienia – od historii lokalnej i regionalnej, poprzez analizy dzieł sztuki i obiektów muzealnych, po refleksje nad metodologią pracy muzealnej i rolą instytucji w szeroko rozumianym życiu społecznym. W publikacji znajdują się zarówno artykuły naukowe, jak i materiały źródłowe, recenzje literatury przedmiotu oraz bibliografie, co czyni „Rocznik” wartościowym źródłem wiedzy nie tylko dla muzealników, ale także badaczy, doktorantów i wszystkich zainteresowanych historią, sztuką oraz kulturą materialną i niematerialną.
„Rocznik Muzeum Narodowego w Kielcach” (ISSN 0137-2866) znajduje się w wykazie czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, co dodatkowo podkreśla jego wartość w środowisku akademickim.
Instrukcja dla Autorów „Rocznika Muzeum Narodowego w Kielcach”
Tekst artykułu wraz z materiałem fotograficznym należy dostarczyć do redakcji „Rocznika Muzeum Narodowego w Kielcach” w wersji elektronicznej. Autor składa komplet materiałów, czyli: artykuł, fotografie oraz podpisy pod ilustracje. Do tekstu należy dołączyć afiliację, tytuł artykułu w języku angielskim, streszczenie w języku angielskim (maksymalnie 2000 znaków ze spacjami) oraz słowa kluczowe (do pięciu słów) w językach polskim i angielskim.
Przygotowanie tekstu
Tekst należy przygotować w programie WORD, czcionką Times New Roman. Wielkość czcionki – 12 pkt., interlinia – 1,5 pkt., marginesy – po 2,5 cm. Tekst powinien być wyjustowany i nie zawierać dzielenia wyrazów, ozdobnych stylów, żywej paginy, ozdobników, ręcznego rozspacjowania, podziałów sekcji. Wcięcia akapitowe wielkości 1 cm należy wprowadzać za pomocą polecenia Akapit, nie przyciskiem Tab lub spacjami.
Krótkie cytaty (do 3 linijek) powinny być pisane antykwą i ujęte w cudzysłów. Jeżeli w cytowanym fragmencie znajduje się wyrażenie mające własny cudzysłów, stosujemy cudzysłowy drugiego stopnia (» «). Długie cytaty wydzielamy z tekstu głównego, pisząc je pismem mniejszym (10 pkt.) i z wcięciem z lewej i prawej strony kolumny, z odstępem od tekstu głównego. Jeżeli cytowany fragment nie jest przytaczany w całości, to pominięcia zaznaczamy wielokropkiem umieszczonym w nawiasie kwadratowym […].
Przypisy należy zapisywać czcionką Times New Roman. Wielkość czcionki – 10 pkt., interlinia – 1 pkt. Tekst przypisów powinien być wyjustowany i zakończony kropką. Prosimy o zachowanie spójnego systemu zapisu przypisów i bibliografii załącznikowej w ramach całego artykułu. Stosujemy jednolite skróty, tj. redakcja lub pod redakcją – red., tłumacz lub przetłumaczył – tłum., tom – t., numer – nr, zeszyt – z., część – cz., strona – s. Konsekwentnie używamy również łacińskich skrótów bibliograficznych: ibidem (tamże), idem (tenże), eadem (taż), eidem (ci sami), et al. (i inni), passim (w różnych miejscach). Jeśli cytowane źródło ma postać maszynopisu, stosujemy skrót mps, a w wypadku rękopisu – rps. Każdy przypis powinien zawierać dane bibliograficzne umożliwiające identyfikację źródła.
Wydawnictwo zwarte
Inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł dzieła (kursywą), miejsce i rok wydania, numer strony.
M. Klamka, Muzea sienkiewiczowskie jako miejsca pamięci, Kielce 2024, s. 72–73.
Praca zbiorowa
Tytuł dzieła (kursywą), red. inicjał imienia i nazwisko redaktora, miejsce i rok wydania, numer strony.
Stefan Żeromski – twórca, działacz, obywatel, red. R. Kotowski, S. Zacharz, Kielce 2019,
s. 121.
Artykuł w czasopiśmie
Inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł artykułu (kursywą), tytuł czasopisma (w cudzysłowie) rok wydania, tom, numer, numer strony.
B. Sabat, Ludwika i Henryk Gropplerowie, „Rocznik Muzeum Narodowego w Kielcach” 2023, t. 38, s. 67.
Rozdział w pracy zbiorowej
Inicjał imienia i nazwisko autora artykułu, tytuł artykułu (kursywą), w: (bez nawiasów, z dwukropkiem), tytuł dzieła (kursywą), red. inicjał imienia i nazwisko redaktora, miejsce i rok wydania, numer strony.
T. Kasprzycki, Kartki z dziennika, w: W awangardzie. Ze wspomnień Piłsudczyka, red. A. Grzybkowski, Warszawa 1934, s. 18–33.
Archiwalia
Nazwa archiwum (dalej: forma skrócona), nazwa zespołu archiwalnego (dalej: forma skrócona), sygn., tytuł dokumentu, numer karty/strony.
Archiwum Państwowe w Kielcach (APK), Sąd Okręgowy w Kielcach (SO Kielce), sygn. 6642, k. 114.
Wywiad
Osoba, która udzieliła wywiadu, tytuł (kursywą), osoba, która przeprowadziła wywiad (rozm. przepr.), tytuł czasopisma (w cudzysłowie) rok wydania, tom, numer, numer strony.
J. Karpiński, Polska po przejściach, rozm. przepr. A. Bernat, „Nowe Książki” 2001, nr 5, s. 4–10.
Hasło w słowniku/encyklopedii
Inicjał imienia i nazwisko autora hasła, tytuł hasła (kursywą), w: (bez nawiasów,
z dwukropkiem), tytuł dzieła (kursywą), red. inicjał imienia i nazwisko redaktora, numer tomu, miejsce i rok wydania, numer strony.
D. Kudelska, Piotr Stachiewicz, w: Polski słownik biograficzny, red. H. Markiewicz, t. 41, Kraków 2002, s. 305–308.
Katalog wystawy, katalog zbiorów
Inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł (kursywą), katalog wystawy [kat. wystawy] lub katalog zbiorów [kat. zbiorów] – jeśli informacja ta nie stanowi podtytułu (w nawiasie), red. inicjał imienia i nazwisko redaktora, miejsce, czas trwania wystawy (w przypadku katalogu wystawy), miejsce i rok wydania, numer strony, numer katalogowy.
M. Śniegulska-Gomuła, Od manufaktury magnackiej do przemysłu. Ceramika ćmielowska w zbiorach Muzeum Narodowego w Kielcach [kat. zbiorów], Kielce 2015, s. 11.
Strach [kat. wystawy], Muzeum Narodowe w Kielcach, 26 listopada 2019 – 29 marca 2020, Kielce 2019, s. 12.
Kobieta w sztuce [katalog wystawy w Muzeum Narodowym w Warszawie], red. M. Fijałkowski, październik–grudzień 2008, Warszawa 2008, s. 27.
Opis przedstawienia teatralnego
Inicjał imienia i nazwisko autora sztuki, tytuł (kursywą), reż. inicjał imienia i nazwisko reżysera i współtwórców realizacji, miejsce wystawiania, data premiery.
D. Loher, Przypadek Klary, reż. K. Lupa, przekł. i adaptacja J. S. Buras, scen. K. Lupa, A. Maciejewska, muzyka J. Ostaszewski, Teatr Rozmaitości w Warszawie, 5 maja 2003.
Opis filmu
Tytuł filmu (kursywa), reż. inicjał imienia i nazwisko reżysera, miejsce i rok powstania, długość filmu.
Robotnicy '80, reż. A. Chodakowski, A. Zajączkowski, Polska 1980, 94 min.
Publikacje elektroniczne
Inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł (kursywą), adres internetowy i data dostępu
(w nawiasie).
B. Szymańska, Peter Greenway – „człowiek Renesansu?”, http://www.nowakrytyka.pl/article246 (dostęp: 20.09.2015).
Materiały ikonograficzne
Inicjał imienia i nazwisko autora dzieła (malarza, grafika, rzeźbiarza), tytuł (kursywą), data powstania, technika, materiał, miejsce przechowywania, ewentualnie numer inwentarzowy.
S. Żechowski, Autoportret, 1938, olej, tektura, Muzeum Narodowe w Kielcach, nr inw. MNKi/W/1314.
W przypadku przytaczania w następujących po sobie przypisach tej samej pozycji bibliograficznej należy zastosować skrót ibidem. W przypadku powtarzania się w kolejnych przypisach tego samego nazwiska autora należy stosować skrót idem lub eadem.
1) B. Piesik, Lata mijają, Wrocław 1970, s. 16.
2) Ibidem, s. 19.
3) Idem, Czas leci, Wrocław 1972, s. 81.
W przypadku przytaczania dzieła, które było już wcześniej cytowane, należy w przypisie podać tylko inicjał imienia i nazwisko autora oraz skrót tytułu.
1) B. Kowalska, Piękne ulice, piękne kamienice, Zawada 2000, s. 15.
2) A. Nowak, Budowle gotyckie w otoczeniu rokokowym, Sopot 2001, s. 38.
3) B. Kowalska, Piękne ulice…, s. 3.
4) A. Nowak, Budowle gotyckie…, s. 10.
Bibliografia załącznikowa
Bibliografia załącznikowa umieszczana jest na końcu artykułu i zawiera wszystkie materiały, z których korzystał autor. Powinna być ułożona alfabetycznie według nazwisk. Dzieła, których pierwszym elementem jest tytuł, włącza się do spisu zgodnie z kolejnością alfabetyczną. Pomijamy strony w przypadku wydawnictw zwartych. W przypadku artykułu
w pracy zbiorowej lub czasopiśmie podajemy pełny zakres stron.
Nowak A., Budowle gotyckie w otoczeniu rokokowym, Sopot 2001.
Sabat B., Ludwika i Henryk Gropplerowie, „Rocznik Muzeum Narodowego w Kielcach” 2023, t. 38, s. 67–110.
Materiały uzupełniające
Na autorze artykułu spoczywa obowiązek uzyskania zgody właściciela obiektu (instytucji bądź osoby prywatnej) na zamieszczenie ilustracji w „Roczniku Muzeum Narodowego w Kielcach”. Redakcja nie pośredniczy w kontaktach pomiędzy autorem a właścicielem dzieła.
Materiał ilustracyjny (fotografie, rysunki) powinien być dostarczony w postaci plików w formacie .tiff lub .jpg o rozdzielczości min. 300 dpi. Fotografii nie należy umieszczać bezpośrednio w tekście – należy jedynie zaznaczyć miejsca ich planowanego wstawienia.
Każda fotografia i rysunek winny być opisane w następujący sposób:
Nr ilustracji (względem tekstu), autor, tytuł (kursywą), data powstania, technika, materiał, miejsce przechowywania, fot. inicjał imienia i nazwisko fotografa
Il. 1. Olga Boznańska, Amazonka. Portret Izy Boznańskiej, 1891, olej, płótno, Muzeum Narodowe w Kielcach, fot. P. Suchanek
Pod każdą tabelą należy umieścić informację o źródle, z którego pochodzą wykorzystane dane.
Źródło: „Rocznik Statystyczny” 1992, s. 26.
Uwagi końcowe
Wszystkie teksty kierowane do publikacji podlegają procedurze recenzji zgodnej ze standardami czasopism naukowych.
Redakcja zastrzega sobie prawo wprowadzania zmian i skrótów o charakterze redakcyjnym.
W razie wątpliwości prosimy o kontakt z redakcją „Rocznika Muzeum Narodowego w Kielcach”
Dział Wydawnictw
41 344 40 15 wew. 207
j.dobrolowicz@mnki.pl
__________________________
Zasady przyjmowania tekstów do druku oraz recenzowania w „Roczniku Muzeum Narodowego w Kielcach”
1. Redakcja „Rocznika Muzeum Narodowego w Kielcach” przyjmuje do druku oryginalne, wcześniej niepublikowane artykuły opatrzone pełnym aparatem naukowym i przygotowane zgodnie z zaleceniami Redakcji.
2. Przekazanie pliku do Redakcji jest równoznaczne z oświadczeniem Autora, że praca nie była dotychczas drukowana i nie jest zgłoszona do druku w żadnym innym czasopiśmie.
3. Redakcja dokonuje pierwszej weryfikacji zgłoszonych do druku tekstów.
4. Artykuły, które uzyskały akceptację Redakcji, kierowane są do recenzentów spoza jednostki. W przypadku tekstów powstałych w języku innym niż język polski, co najmniej jeden z recenzentów powinien być afiliowany w instytucji zagranicznej innej niż narodowość autora pracy. W procedurze recenzyjnej zostaje zachowana anonimowość recenzentów i autorów zgłoszonych artykułów.
5. Recenzja musi mieć formę pisemną i kończyć się jednoznacznym wnioskiem, co do dopuszczenia artykułu do publikacji lub jego odrzucenia. W przypadku rozbieżności Redakcja może powołać dodatkowego recenzenta. Zasady kwalifikowania lub odrzucenia publikacji są umieszczone na stronie internetowej czasopisma.
6. Autor artykułu przyjętego do druku powinien w wyznaczonym przez Redakcję terminie ustosunkować się do treści recenzji (poprzez naniesienie odpowiednich poprawek w tekście artykułu) lub pisemnie wyjaśnić, dlaczego nie uwzględnił uwag recenzenta (w przypadku, kiedy nie zgadza się z częścią recenzji).
7. Ostateczna decyzja o przyjęciu artykułu do druku należy do Redakcji.
8. Pełna elektroniczna wersja (pdf) „Rocznika MNKi” zostanie udostępniona na stronie internetowej czasopisma.
9. Redakcja wprowadza zasady mające na celu przeciwdziałanie przypadkom ,,ghostwriting” oraz ,,guest authorship”, tj. wymaga od współautorów publikacji ujawnienia wkładu poszczególnych autorów w jej powstanie (tzn. podania kto jest autorem koncepcji, założeń, metod, protokołu itp. wykorzystanych przy powstaniu publikacji). Odpowiedzialność za prawdziwość informacji ponosi autor ją zgłaszający.
10. Po przyjęciu tekstu do druku zostanie zawarta stosowna umowa licencyjna między Muzeum Narodowym w Kielcach (Wydawcą) a autorem tekstu.
PROCEDURA RECENZOWANIA
I. Kryteria oceny artykułu
Skala ocen: 0–5 pkt.
1. Oryginalność stawianego problemu
2. Wartość naukowa / innowacyjność pracy
3. Poprawność przyjętych metod badawczych
4. Osiągnięty cel (w jakim stopniu autor wykonał postawione przed sobą zadanie badawcze)
5. Erudycja i stopień wykorzystania materiału bibliograficznego
6. Dobór ilustracji
7. Logika konstrukcji pracy / czytelność wywodu; poprawność językowa i stylistyczna
Ocena ogólna
II. Zalecenia recenzenta
Przyjęto do druku bez poprawek
Przyjęto do druku po dokonaniu poprawek według wskazówek Recenzenta
Przyjęto do druku po przeredagowaniu zgodnie z uwagami Recenzenta i po ponownej recenzji
Praca nie kwalifikuje się do druku
III. Uzasadnienie
IV. Uwagi / propozycje korekt w artykule
__________________________