Na piętrze pałacyku znajduje się multimedialna wystawa biograficzno-literacka poświęcona życiu i twórczości Henryka Sienkiewicza. Ekspozycja została podzielona na kilka tematycznych części.
Pierwsza opowiada o obchodach jubileuszu 25-lecia pracy pisarza. Centralnym wydarzeniem było ofiarowanie Sienkiewiczowi majątku ziemskiego pod Kielcami wraz z eklektycznym pałacykiem. Prezentujemy tu jeden z największych w Polsce zbiorów pięknie zdobionych dyplomów, adresów i albumów jubileuszowych od uczelni, mieszkańców miast i instytucji. Można także obejrzeć księgi z podpisami ofiarodawców Oblęgorka, zawierające ponad 21 000 autografów, a także wyjątkowe dary – złote pióro i spinkę do krawata z antyczną monetą przedstawiającą Nerona.
Kolejna część wystawy pokazuje światową sławę Sienkiewicza. Prezentowane są tłumaczenia jego dzieł na różne, często egzotyczne języki, a także wizerunki pisarza i bohaterów jego książek w medalierstwie. Ważne miejsce zajmuje część poświęcona literackiej Nagrodzie Nobla. Choć oryginalny medal i dyplom nie zachowały się do naszych czasów, na wystawie można zobaczyć ich wierne kopie w teatralnej aranżacji.
Oryginalna scenografia przedstawia także dwa pogrzeby Sienkiewicza – w szwajcarskim Vevey w 1916 roku oraz w Warszawie w 1924 roku. Uroczystości sprowadzenia ciała pisarza, które trwały tydzień, stały się ogólnonarodową manifestacją jedności, co dokumentują archiwalne fotografie.
Dumą placówki jest kolekcja 22 obrazów Piotra Stachiewicza do powieści Quo vadis. Malarz uchodzi za ulubionego ilustratora Sienkiewicza. Obrazy powstały w latach 1896–1902. 
Pisarz, będąc pod wrażeniem wcześniejszych prac Stachiewicza, przekazał mu prawa do zilustrowania swej rzymskiej epopei. Artysta przystąpił do pracy jeszcze zanim powieść była ukończona, a jej odcinki dopiero publikowano na łamach prasy. Kolekcja, prezentowana od 1902 roku w galeriach i salonach sztuki, gromadziła tłumy. Około 1905 roku obrazy wywieziono do Stanów Zjednoczonych. Tam prezentowano je dwukrotnie – w 1944 roku cztery dzieła z kolekcji trafiły na wystawę XIX-wiecznego malarstwa polskiego w Metropolitan Museum of Art w Nowym Yorku, a cały zbiór udostępniono w roku 1953 w Detroit na wystawie Polish Art. Detroit Private Collections. Właścicielem kolekcji był wówczas Joseph Gardulski – polski emigrant mieszkający w Detroit, który nabył obrazy w 1917 roku. Do roku 2011 dzieła stanowiły własność jego rodziny, a do Oblęgorka trafiły w 2012 roku.
Część interaktywna poświęcona jest podróżom autora W pustyni i w puszczy. Pamiątki przywiezione przez Sienkiewicza ukryto za tajemnymi drzwiami, które zwiedzający samodzielnie odkrywają. W tej sekcji znalazły się również przedmioty codziennego użytku, takie jak: sztućce z wygrawerowanym herbem Oszyk, porcelana z Miśni i Ćmielowa, ozdobne pióro od wielbicieli Trylogii, przyciski do papieru, szuszka do atramentu czy waga na listy.