W labiryncie dialogu

Niesiony głosami współczesnych praktyków dialogu międzykulturowego zwiedzający dociera do przewodników po dalszej części ekspozycji: przedstawicieli filozofii dialogu: Martina Bubera, Ferdynanda Ebnera, Emmanuela Levinasa czy ks. Józefa Tischnera. A ci pozwalają mu wybrać jedno z dwóch wejść do sali czarnej, w której zlokalizowana jest dalsza część ekspozycji stałej.

labirynt

 

Sala ta zbudowana jest na kształt labiryntu, który symbolizuje przeszkody napotykane w budowaniu dialogu międzykulturowego. Historia wielokrotnie pokazywała, że dialog, choć trudny, wymagający wysiłku, poprzedzony kluczeniem i szukaniem najlepszych rozwiązań, jest możliwy. Wybierając wejścia zwiedzający może rozpocząć od części lokalnej: „małej ojczyzny” widzianej oczami żydowskiego artysty ceramika Marka Cecuły lub od części globalnej, zawierającej przykłady: dialogu międzyrasowego prowadzącego do zniesienia apartheidu w Republice Południowej Afryki i segregacji rasowej w USA, a także współczesne działania, również w Polsce prowadzące do negacji dyskryminacji rasowej, dialogu międzyreligijnego, w tym inicjatywy ekumeniczne, wagę relacji pomiędzy chrześcijanami i muzułmanami oraz  dialogu płci od emancypacji kobiet po czasy współczesne. 

 

Powrót