Kolekcje Muzealne 2017

Zgodnie z misją „Gromadzić, chronić i eksponować dziedzictwo, być otwartym na współczesność, zasługiwać na zachwyt widza” każdego roku Muzeum Narodowe w Kielcach powiększa kolekcję.

2018

Dwa obrazy związanych z regionem malarzy nurtu realizmu – Franciszka Kostrzewskiego i Józefa Szermentowskiego powiększyły kolekcję Muzeum Narodowego w Kielcach.

Franciszek Kostrzewski Połów rybPołów ryb Franciszka Kostrzewskiego według sygnatury powstał w 1864 roku, czyli w najlepszym okresie twórczości artysty, gdy ten skupiony był głównie na malarstwie, porzuconym w latach późniejszych na rzecz rysunku i karykatury. Obraz ma kompozycję charakterystyczną dla wielu prac Kostrzewskiego – przedstawień grup postaci rozmieszczonych na kilku planach rozległego krajobrazu. W Połowie ryb na pierwszym planie artysta umieścił krępego mężczyznę i podającego, zapewne sprzedającego mu rybę, kilkuletniego chłopca. Głębiej widać między innymi kobietę klęczącą przy cebrzyku i obierającą rybę, raczkujące u jej boku małe dziecko, a także dwóch mężczyzn łowiących ryby w sieć. Z pieczołowitością i drobiazgowością odtworzone zostały stroje poszczególnych osób. Warto zwrócić uwagę na znakomite przedstawienie zieleni, łączące drobiazgowość przywołującą skojarzenia z manierą mistrzów niderlandzkich – na twórczości których kształcił się Kostrzewski – z prowadzoną przez artystę podczas studiów plenerowych własną obserwacją przyrody.

 

Józef Szermentowsk Wspomnienie Obraz Wspomnienia Józefa Szermentowskiego namalowany został w 1865 roku w Paryżu. W tym samym roku pokazano go na wystawie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Literatura i prasa wzmiankują o kilku wersjach tego tematu: już po roku Szermentowski powtórzył motyw, malując kompozycję zamkniętą w ciaśniejszym kadrze, przybliżył nieco postać kobiety, zrezygnował natomiast z zabudowań w tle. W kolekcji Muzeum Narodowego w Kielcach znajdują się 34 obrazy Józefa Szermentowskiego, tym samym, jest to największy zbiór prac tego artysty w zasobach muzealnych w Polsce. Pochodzą one z różnych okresów twórczości, od wczesnych, z pierwszej połowy l. 50. XIX w. po dzieła dojrzałe, tworzone już w Paryżu.

Obydwa obrazy znajdą swoje miejsce w nowo otwartej po remoncie w maju 2019 roku Galerii Malarstwa Polskiego, w której powstanie osobna sala wystawowa poświęcona Szermentowskiemu i Kostrzewskiemu. Tymczasem oglądać je można będzie w Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie, gdzie na czas remontu wypożyczono znaczną część muzealnych zbiorów.

MKiDN

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury. Wkład własny zapewnił drugi organizator muzeum, tj. Województwo Świętokrzyskie.

 

 

2017

Ślepy bandurzysta, najnowszy nabytek Muzeum, to jedno z najlepszych dzieł portretowych Rafała Hadziewicza. Prywatny właściciel ujawnił je tuż po zorganizowaniu przez Muzeum Narodowe w Kielcach wystawy monograficznej artysty w 2016 roku. Według tradycji rodzinnej, dzieło nosi tytuł Ślepy bandurzysta, choć przedstawiony na obrazie instrument to najprawdopodobniej teorban, co potwierdzać może autorski tytuł na wersji wykonanej tuszem. Prócz walorów rodzajowości, zobrazowana scena jest bowiem z pewnością malarskim zapisem scen, z jakimi mógł s

Rafał Hadziewicz, Ślepy bandurzysta

ię spotkać autor przedstawienia. Obraz stanowi nade wszystko znakomite studium portretowe. Postać długowłosego mężczyzny, grającego, ale i wsłuchanego w graną melodię, ukazana została z niezwykłą wrażliwością i dbałością o oddanie klimatu intymnej wręcz atmosfery. Wędrowni grajkowie stanowili często spotykany widok zwłaszcza na Pogórzu. Scena mogła zapaść w pamięć, mogła też być obmyślana i wstępnie „zapisana” podczas jednego z takich koncertów. Choć obraz nosi tytuł Ślepy bandurzysta, nie wiemy, czy zobrazowany przez Hadziewicza muzyk jest ślepcem, jak to się często zdarzało wśród wędrownych bandurzystów czy lirników, czy też jedynie przymknięte w zasłuchaniu oczy sprawiały takie wrażenie. Trudno odpowiedzieć, twarz jednak pełna jest uczucia i wyrazu. Mężczyzna został namalowany na ciemnym, neutralnym tle, a jego sylwetka jest oświetlona skupionym, padającym z lewej strony, ciepłym światłem. Niezwykle ważną informację, także dla badaczy kultury i muzykologów, zapisał też sam Hadziewicz na wersji malowanej tuszem, podaje bowiem imię i nazwisko portretowanego oraz miejsce jego zamieszkania – Wojciech Rylski, wieśniak z Dąbia. Próba odszukania bliższych informacji na temat portretowanego stanowić będzie jeden z elementów prac badawczych związanych z naukowym opracowaniem obrazu.

 

Muzeum zakupiło obraz w ramach programu Kolekcje Muzealne. Dotychczas zakupiono obrazy: Ucieczka świętej Rodziny do Egiptu Johanna Lissa, Polowanie Franciszka Kostrzewskiego, cykl ilustracji (22 obrazów) do Quo vadis Piotra Stachiewicza, Święta Cecylia lub Polihymnia Rafała Hadziewicza. 

 

MKiDN Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Kolekcje Muzealne 2017.