Rzeźbione w białym marmurze portretów Aleksandra i Pauliny Wielopolskich powstały zapewne na zlecenie pary margrabiowskiej. Wykonał je w Monachium niemiecki rzeźbiarz Johann Pollak (ur. 1845), twórca rzeźb portretowych oraz modeli rzeźb formowanych w porcelanie. Realistyczne wizerunki małżonków Wielopolskich wskazują na wykorzystanie przez rzeźbiarza wzoru fotograficznego, chociaż mógł on również wykonać szkice w pary margrabiowskiej z natury. Oba popiersia ustawione zostały na wąskiej, kolistej, fazowanej stopie, jaką Pollak stosował również w przypadku innych popiersi portretowych.

     Popiersie Aleksandra Wielopolskiego przedstawia postawnego mężczyznę w średnim wieku, ubranego w surdut zapinany na dwa rzędy guzików. Twarz modela jest poważna, szeroka, z wysokim czołem i  włosami zaczesanymi do tyłu, okolona szerokimi bokobrodami.

Aleksander Wielopolski (1803-1877) był polskim politykiem, margrabią Gonzaga-Myszkowskim, XIII ordynatem pińczowskim. W czasach zaboru rosyjskiego był on naczelnikiem Rządu Cywilnego, wiceprezesem Rady Stanu Królestwa Kongresowego, szambelanem dworu królewskiego Mikołaja I Romanowa w 1830 roku. W latach 1857-1860 wybudował w Chrobrzu na Ponidziu pałac-muzeum, według projektu Henryka Marconiego. Po wybuchu powstania styczniowego Wielopolski opuścił wraz z żoną Królestwo Polskie i osiadł w Niemczech.  Omawiana para portretów małżonków Wielopolskich powstała właśnie w tym czasie.