Wystawa złożona była z dwóch warstw narracyjnych. Jedną stanowiły rzeźby świątków, przyporządkowanych odpowiednim dniom w kalendarzu. Druga warstwa narracyjna, ukazana poprzez stare fotografie, odnosiła się do codziennej ciężkiej pracy mieszkańców wsi, jak również zwyczajów i świąt celebrowanych na Litwie.