Plac Solny w Wiślicy

MUZEALNE CIEKAWOSTKI O WIŚLICY

Plac Solny obecnieWiślica już w X wieku była znanym i ważnym ośrodkiem administracyjnym i handlowym powstającego wówczas państwa polskiego. Do jej rozwoju przyczyniło się to, że leżała na przecinających się tu szlakach kupieckich, ważnych w ówczesnej Europie, prowadzących z Pragi na Ruś Kijowską i z Węgier na północ. Tak korzystne położenie wpłynęło na rozwój miejscowości, w której najważniejszym wówczas miejscem były targowiska. Tam ówcześni kupcy zobowiązani byli wystawiać swoje towary, aby móc przejechać przez miasteczko, nie płacąc wysokiego cła.

W Wiślicy nieistniejące już targowisko do dziś nosi nazwę placu Solnego, składowano tam i zaopatrywano się w sól bocheńską. Sól do Wiślicy przywożona była w określonych jednostkach, tak zwanych bałwanach lub słupach, a także w beczkach. Nie wymagała ważenia, a jedynie składowania, mogła być też bezpośrednio przeładowywana na wozy.

Oficjalne wiadomości o składzie soli bocheńskiej w Wiślicy pojawiają się w połowie XV wieku. W dokumencie z 1418 roku znajduje się wiadomość, że posiadacz sołectwa spod Bochni zobowiązuje się przywozić klasztorowi w Wąchocku corocznie bałwan soli do Wiślicy. W przywileju królewskim z 1460 roku znajduje się zapis, że miasta leżące na drodze toruńskiej mogą zaopatrywać się tylko w sól bocheńską ze składu w Wiślicy, widocznie już dawno istniejącego. Uprzywilejowanie składu wiślickiego wywołało spory, protesty i skargi innych miast, dlatego w 1493 roku król Jan Olbracht wyznaczył miasta, które mogą zaopatrywać się w sól w składzie wiślickim. Następnie według przywileju króla Zygmunta Augusta z 1556 roku w sól z Wiślicy zaopatrywały się takie miasta jak Warszawa czy Grudziądz.
Podsumowując, fakt składu soli w Wiślicy stawiał ją wysoko w hierarchii ważności ośrodków gospodarczych, politycznych, a później nawet kościelnych.



 

Plac Solny w Wiślicy, lipiec 1936 rok wykonane przez Henryka Poddębskiego. Ze zbiorów Muzeum Narodowego w Kielcach

Plac Solny w Wiślicy, lipiec 1936 rok wykonane przez Henryka Poddębskiego. Ze zbiorów Muzeum Narodowego w Kielcach

Plac Solny w Wiślicy, lipiec 1936 rok wykonane przez Henryka Poddębskiego. Ze zbiorów Muzeum Narodowego w Kielcach

Plac Solny w Wiślicy, lipiec 1936 rok wykonane przez Henryka Poddębskiego. Ze zbiorów Muzeum Narodowego w Kielcach

 Widok na kolegiatę w Wiślicy od strony Placu Solnego w latach 60-tych XX wieku. Fot. [w:] Archiwum Katedry Historii Architektury, Urbanistyki i Sztuki Powszechnej Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej

Widok na kolegiatę w Wiślicy od strony Placu Solnego w latach 60-tych XX wieku. Fot. [w:] Archiwum Katedry Historii Architektury, Urbanistyki i Sztuki Powszechnej Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej 

  

 

POWRÓT